De Tekenaar ROB LOOS

Veel van mijn inkt tekeningen komen snel tot stand. Soms à la minute. Door niet te denken worden mijn tekeningen krachtig. Vanzelfsprekend is dat niet. Mijn tekeningen zijn het resultaat van een intensief proces van herhalingen. Deze herhalingen zijn een opmaat voor iets anders waarvan ik het weten niet ken. Als een klein waterspettertje ontstaat er een idee -tje. Een uitprobeersel van het ideetje volgt. Traag en stroperig volg ik het nat. Het gevoel daarbij geeft me te kennen dat ik mij wil losmaken van het denken. Door heel veel te tekenen en door veel te krassen komt er ”iets” op papier te staan. Het “iets” heeft dan nog geen naam. Maar na twintig, dertig of soms wel meer tekeningen is het krassen een ritueel op zichzelf geworden en het denken doorbroken. Maar het kan soms ook dagen, soms ook weken duren. Dan pas is het denken geluwd. Vaak worden mijn tekeningen daardoor autobiografisch. Laatst sprak iemand over een kluit. Ik zag het onmiddellijk en beeldend voor me. Heb daar vele, mooie en directe tekeningen van gemaakt. Ik noem deze serie: “Wortel en tak”. Een tijdje geleden dacht ik, ik woon niet echt in mijn lijf. Ben daardoor skeletten gaan tekenen om dat uit te zoeken hoe dat zit. Ik noem deze tekeningen: “Het innerlijke landschap”. Verliefdheid maakte dat ik mijzelf en mijn geliefde met een hart ging tekenen. Kreeg de werktitel ‘Mon cœur’ mee. Scheiding maakte me productief. Verwerking daarvan werden tekeningen met tekst die op lichamen werden uitgebeeld. Een stier een boom en mijn vele tekeningen gemaakt in de natuur ontstaan net zo. Ik teken met Oost-Indisch inkt van Talens en met afgeslepen kroontjespen, noten bister, kwastje, beetje water en begeestering. Ik teken puur en expressief. Mijn expressie is het resultaat van niet denken maar doen.

Inkt tekeningen
Pastels
Krijt tekeningen