Kunstschilder Rob Loos

Mijn schilderijen zijn verwerkingsprocessen. Abstracte innerlijke doeken met een dikke korst zonder titel. De dikke korst vol met olie en terpentijn droogt traag en langzaam. Olie en terpentijn moeten eerst uitzweten om te kunnen laten zien wat het geworden is. Het trage van het drogen en het langdurige van het wachten kan dagen soms weken duren. Het drogen onthaast. De tijd is dan aan mij. Het geeft tijd om het innerlijke proces te kunnen zien. Wat ik zie is een gesprek. Een dialoog. Reflectie over de genomen stappen en stapjes. Een gesprek over beetjes. Beetje gele oker hier, beetje kobalt blauw, of misschien wat engels rood daar. Of toch wat meer citroengeel of juist niet. Toonzetting is sfeer. Weinig concreet maar zeer behulpzaam. Kan het lichter zegt het dan, vrolijker of dramatischer. Het is een innerlijke dialoog in taal tot de materie. Ik zie daarbij pijnlijkheden. Maar toch, wat niet kan kan niet. Dat is nog niet rijp en moet zwijgen. Dat rust in de materie. Op de korst danst irrationaliteit. Dat is goed zichtbaar. De bovenlaag is het zichtbare gebed. Dat is aandacht vragend. Daar gaat het om. Het gebed is in stilte verhoord en het onbenoembare kan niet meer verzwegen worden.

Olie en Acryl